Dinimizde Rükü’nün Önemleri

Rükü:
Namazlarda rükü da bir rükün olduğundan farzdır. Kıraatten sonra avuç içleriyle diz kapaklarını tutarak vücudun belden itibaren eğilmesidir. Kambur olan kimsenin kamburluğu rukü derecesine erişmişse , rukü yapmış olmaz. Rukü için başını biraz eğmesi gerekir. Oturarak namaz kılan kimsenin ise , aldının dizlerinin hizasına varacak şekilde eğmesi kafidir. Erkeklerin ruküda baş ve bel düz bir istikamette yere paralel bulunmalıdır. Ruküa eğilen kimse kıyama yakın görülürse , ruküu sahih olmaz. Rukü vaziyetine yakınsa sahihtir. Hanımlar Ruküda erkekler gibi durmazlar. Onların eller dizlere durma şartıyla az eğilmeleri kafidir.

Dinimizde Rukünun Özellikleri :

1-) Ruküda mutmain olmak lazımdır. Bunun en az sınırı , rukü ve secdede ki tesbihler miktarınca azaların ruküda iken istikrar bulması olup Ebu hanife’ye göre bu vaciptir. Ruküdan tam doğrulup vucüt dümdüz olmadan secdeye gidilmez.
2-) Rukü haddine vardıktan sonra üç sefer ” sübhane Rabbiyel azim ” denir. Ruküdan doğrulurken ” Semi Allahü hamideh” denir. Namaz cemaatle kılınıyorsa bu cümleyi imam söyler. Cemaat ise ” Alalhümme rabbena leke’l- hamd der. Tek başına namaz kılan kimse bu iki cümleyi de söyler.
3-) İmama ruküda yetişen kimse iftitah tekbirini ayakta alır. Aldığı tekbiri hem de rukü tekbiri yerine geçer. Böyle biri ” Allah ” lafzını ayakta. ” ekber ” lafzını ruküa eğildikten sonra söylerse , imama uymuş olmaz. İmama rukü halinde yetişen ve uyan kimse , o rekatı imam ile kılmış sayılır. Fakat imam ruküda iken tekbir alıp da imam ruküdan kalktıktan sonra ruküa giden kimse o rekata yetişmiş sayılmaz. İmama uyan kimse , imamdan evvel ruküa gitse , imam ruküa gitmeden başını kaldırsa , bu rukü kafi değildir. Bunu imamın rukü ie iade etmezse namazı yeniden kılması gerekir. Bir kimse başını imamdan evvel kaldıracak olsa , hemen ruküa geri dönmesi gerekir ki rukü sahih olsun.

Author: Dini

Bir cevap yazın